Andrzej
Jerzy Papierowski – Hm. Jan Laszkiewicz
Jan
Laszkiewicz – urodzony 24 marca w Lipnie. Od 1918 r. w harcerstwie przy
8-klasowym gimnazjum w Lipnie. Z uwagi na trudności materialne rodziców
przerwał naukę. Po odbyciu służby wojskowej w 31. pułku artylerii lekkiej, w
1926 r. przybył do Płocka na zaproszenie komendanta Chorągwi Płockiej phm.
Zdzisława Słoniewicza. Pracę podjął w komendzie Chorągwi Płockiej, w dziale
organizacyjnym i szkoleniowym. 17 września 1928r. mianowany podharcmistrzem, a
1 września 1937 r. harcmistrzem, także drużynowym 87.Drużyny Mazowieckiej. Po
likwidacji Chorągwi Płockiej został do 1 stycznia 1939 r. zastępcą komendanta
Hufca Płockiego. W chwili wybuchu wojny był komendantem Żeglarskiego Hufca
Harcerzy w Płocku. Bezpośrednio przed wybuchem wojny również pracownikiem Sądu
Okręgowego w Płocku. Po wybuchu wojny ewakuowany z urzędem, w którym pracował
do Warszawy. Brał udział w obronie stolicy, m. in. uczestniczył w
pracach Harcerskiej Komendy Obrony Cywilnej. Po powrocie do Płocka został zastępcą komendanta Tajnego Hufca Harcerzy. W 1941 r. nawiązał łączność z Polską Organizacją Zbrojną, został zastępcą szefa Sztabu Od-
działu II Komendy Okręgu POZ w Płocku. Po powstaniu ZWZ, a po scaleniu oddziałów – AK, pracował jako Szef Wywiadu w Inspektoracie Płocko-Sierpeckim AK. Aresztowany 10 (lub według innej wersji 20) września
1943 r. przez wywodzącego się z Płocka gestapowca Wilhelma Asta i Kranza. Przez 4 miesiące okrutnie przesłuchiwany w więzieniu w Płocku, gdzie odmówił jakichkolwiek zeznań. Następnie stracony przez powieszenie w zbiorowej egzekucji w dniu 4 lutego w katowni niemieckiej w Pomiechówku.
Żonaty od 13 lipca 1938 r. z nauczycielką, również harcerką- Eugenią z Kozłowskich, ps. Maria, po wojnie przez wiele lat represjonowaną przez komunistów za przynależność do AK.
Źródło- brudnopis książki Dh Benedykta Sandomierskiego „ Dzieje harcerstwa płockiego 1912-2012”
